Jordens

De Belgische werknemer is gemiddeld 1u15min per dag onderweg voor woon-werkverkeer. Daarmee is de belg koploper in Europa, zo blijkt uit een enquête van Regus. Wereldwijd zijn enkel de Chinezen en Indiërs langer dan de Belg onderweg, met respectievelijk 42 en 39 minuten per traject.Belgische ondernemingen hebben duidelijk nog niet de mogelijkheden ontdekt die satelietkantoren en flexoffices bieden. Die bestonden al langer in grootheden als Brussel en Antwerpen. Jordens Vastgoed biedt die ook aan in Herentals. voor andere regionale steden zoals Hasselt, Aarschot en Mechelen zijn investeerders welkom.

We vergeten soms wat het geweldige effect van huisvesting kan zijn als randvoorwaarde om de samenwerking binnen een organisatie een enorme stimulans te geven. De vraag ‘wat kom je eigenlijk op kantoor doen?’ is dan buitengewoon interessant. De laatste vijfentwintig jaar van de vorige eeuw werden geregeerd door systemen en procedures. Op vaste tijden begonnen mensen met werken en stopten ze. Maar omdat iedereen om half negen op kantoor is en om vijf uur weer huiswaarts gaat, hebben we forse congestie op onze autowegen.

We moeten dus minder denken in termen van aanwezigheid en meer in geleverde output, dat mensen prestaties leveren wanneer zij dat willen, ingepast in hun privéleven. De kinderen, een studie aan de universiteit, de zorg voor een familielid. Die grotere vrijheid, daar moeten we in investeren; technisch is dat al mogelijk.

Waarom zou je je immers door het verkeer worstelen als je alleen op je werk gaat zitten om e-mails te versturen? Dat kun je net zo goed thuis in je pyjama met de poes op schoot doen, lekker naast de kachel! Flexwerken en nieuwe kantoorconcepten sluiten aan bij deze gedachte en worden ingevoerd om de onderlinge samenwerking te faciliteren, te stimuleren en om te zorgen voor interactie tussen mensen.

Als je een kantoor meer en meer beschouwt als een ontmoetingsplaats voor mensen, waar mensen in dialoog met elkaar zijn, waar dynamiek en creativiteit gestimuleerd moeten worden, dan moet je die kantoren ook anders inrichten! Om teamwork te bevorderen. Het werken met zelfsturende teams is een goede manier om kennis uit te wisselen en te borgen. Daar moet je als organisatie gebruik van maken en op inspelen. En dat doe je niet met het neerzetten van een paar hippe zitzakken: de inrichting van de werkruimtes is daarbij natuurlijk uiterst cruciaal.

Samenwerken in een grote grand-café-achtige ruimte is niet alleen dynamischer, het bevordert ook kennisdeling- en borging. Je weet veel beter waar de ander mee bezig is, werkt meer samen en ziet hoe anderen hun werk aanpakken.

Een kantoor is immers niet alleen een werkplaats, maar ook een ontmoetingsplaats en een inspiratiebron. Daarnaast moet het kantoor ook een company statement uitstralen: we zijn trots op wat we produceren!

Zie huisvesting dan vooral niet alleen als een kostenpost, maar meer en meer als een enabler om de samenwerking en creativiteit te stimuleren. Een plek waar de beste mensen uit hun vakgebied willen wonen en werken! Waar mensen zich thuis voelen.

Benader dit vraagstuk dan ook niet vanuit een efficiency kant – om met meer mensen gebruik te kunnen maken van hetzelfde aantal vierkante meters -, maar laat huisvesting een dominante rol vervullen bij het verbeteren van de effectiviteit van de organisatie.

Dus het faciliteren van de onderlinge samenwerking tussen de collega’s, het leveren van een bijdrage aan het denken in processen opdat men elkaar makkelijker weet te vinden, het daadwerkelijk verzilveren van de onderlinge synergie en saamhorigheid. Dat onderstreept dus dat huisvesting geen feest van de bedrijfsvoerders moet zijn, huisvesting moet dus gepositioneerd worden als een managementvraagstuk! Het raakt immers iedereen.

Bron: Dirk-Jan de Bruijn - managementsite.nl

Met een vastgoedmarkt die onder druk staat, hopen veel kopers om een zaakje te doen. Maar als u een gebouw echt onder de marktwaarde zou kunnen kopen, moet u uitkijken voor problemen met de ontvanger van de registratierechten.

Lees verder: http://moneytalk.rnews.be/nl/geld-en-beurs/personal-finan...

Veel bestuurders van vennootschappen kiezen er voor om hun woning te verhuren aan de vennootschap. Dat is een fiscaal interessante constructie. Maar de fiscus heeft wel beperkingen opgelegd. De door de vennootschap betaalde huur mag niet hoger zijn dan het niet-geïndexeerde kadastrale inkomen (KI) van de verhuurde woning vermenigvuldigd met vijf derde en met de zogenaamde revalorisatiecoëfficiënt. Die coëfficiënt wordt elk jaar geïndexeerd en bedraagt voor het inkomstenjaar 2009 3,88%.

Lees verder: http://www.svmb.be/svmb/faqart/newsview.cfm?art_id=27797

De aanpassing van de btw-regels op bouwgronden veroorzaakt onrust. Maar wat verandert er nu precies voor wie: moet voortaan op elke bouwgrond 21 procent btw betaald worden, zal een appartement meer kosten of geldt de regeling alleen voor sleutel-op-de-deur-woningen? Wij zetten enkele zaken op een rij.

Hoe is het nu?

Wie een stuk bouwgrond of een huis koopt, moet registratierechten betalen. Die registratierechten zijn geregionaliseerd waardoor de tarieven in elk gewest kunnen verschillen. In Vlaanderen bedragen ze 10 procent, in Wallonië en Brussel is dat 12,5 procent. Bij de aankoop van een 'nieuw' huis, appartement of kantoor van een bouwonderneming of projectontwikkelaar moeten echter geen registratierechten betaald worden. In die gevallen is 21procent btw verschuldigd. Een gebouw is 'nieuw' tot 31 december van het tweede jaar dat volgt op het jaar van de eerste ingebruikname. Particulieren kunnen er in bepaalde omstandigheden voor kiezen om een nieuw gebouw met btw te verkopen. Daardoor kunnen ze als zogenaamde toevallige btw-plichtige de btw recupereren die aan de aannemer is betaald. De btw moest tot dusver alleen betaald worden op het gebouw, op de grond waren registratierechten verschuldigd.

Wat verandert er?

De federale regering wil vanaf 15augustus ook op de grond 21 procent btw heffen, in plaats van registratierechten. De nieuwe regeling zal alleen gelden voor woningen die samen met de grond van dezelfde verkoper gekocht worden en onder het btw-regime vallen. Het gaat bijvoorbeeld om nieuwbouwappartementen en sleutel-op-de-deur-woningen.

Wie ontsnapt?

De regeling zal niet gelden voor eigenaars die alleen een stuk bouwgrond kopen of eerst een stuk grond kopen en daar pas later op laten bouwen. Wie een stuk grond koopt van een onderneming en zijn huis door een andere onderneming laat bouwen, heeft evenmin last van de nieuwe maatregel.

Wie wint?

De regering-Leterme I is de grote winnaar. De nieuwe maatregel levert de Schatkist immers 40miljoen euro op. In bepaalde gevallen doet ook de koper een goede zaak. Bijvoorbeeld omdat hij als btw-plichtige de btw kan aftrekken en een nieuw kantoor koopt. Op de grond moeten in dat geval niet langer registratierechten worden betaald en de btw op grond en gebouw kunnen gerecupereerd worden.

Waarom nieuwe regels?

De btw-spelregels worden voor het grootste deel door Europa vastgelegd. Het Europese Hof van Justitie besliste bijna acht jaar geleden in de zaak-Breitsohl dat gebouwen en de erbij horende terreinen wat de btw betreft 'niet van elkaar gescheiden kunnen worden'. Als een gebouw met btw wordt verkocht, dan moet de btw met andere woorden ook op de grond worden geheven.

Waarom nu?

De uitspraak van het Europese Hof dateert van juni 2000. Een Waalse instelling heeft echter onlangs de toepassing van het arrest in België gevraagd. De fiscus heeft dat moeten toestaan, omdat de instelling een Europese procedure dreigde op te starten tegen ons land. Omdat de wet voor iedereen dezelfde moet zijn, wordt de regeling veralgemeend. Dat het allemaal zo snel moet gaan, is waarschijnlijk ook te wijten aan het feit dat de overheid krap bij kas zit. Volgens kamerlid Jean-Marie Dedecker (LDD) kan de btw voor alle nieuwbouw naar 6 procent gaan, op voorwaarde dat wonen als een basisbehoefte wordt gedefinieerd.

Hoeveel duurder?

Volgens Marc Dillen, de secretaris-generaal van de Vlaamse Confederatie Bouw (VCB), wordt een nieuwe woning kopen door de nieuwe maatregel gemiddeld 5procent duurder.

Grootste slachtoffer?

De sector van de nieuwbouwappartementen, goed voor 60 procent van de Vlaamse bouwmarkt, wordt het grootste slachtoffer, zegt Dillen. 'Vorig jaar is die markt al sterk gedaald en de vooruitzichten zijn slecht.' Bij nieuwbouwwoningen zal volgens Dillen 10 tot 15 procent van de markt worden getroffen. 'Door die maatregel worden tienduizend jobs gehypothekeerd. En de consument zal uiteindelijk de rekening betalen.'

Bron: De Standaard 08-04-208

De vergrijzing in de toekomst bedreigt de woningprijzen in België. Volgens Ivan Van de Cloot, econoom bij ING België, zal het probleem zich vanaf 2015 manifesteren. De woningmarkt zal overspoeld worden met te grote en verouderde woningen. Dat komt omdat de babyboomgeneratie naar andere woningen wil verhuizen en de oude woningen vrijkomen.

Van de Cloot verwacht dan ook dat de vastgoedmarkt er over zo`n 15 tot 20 jaar heel anders uit zal zien. Daarbij zal geen ruimte meer zijn voor verdere prijsstijgingen. Prijsstijgingen van zo`n 6% per jaar zullen zelfs bijna zo goed als uitgesloten zijn. Nu jagen de babyboomers de markt nog aan. Zij bezitten vaak een eigen woning die in waarde is gestegen. Bovendien erven ze van de uitstervende oorlogsgeneratie oudere woningen. Die woningen komen op de markt waardoor het aanbod toeneemt. Volgens Van de Cloot zal het toenemende aanbod ervoor zorgen dat de prijzen dalen.

Overigens speelt niet alleen de vergrijzing een rol bij het probleem, maar ook de ontgroening. De groep mensen tussen de 25 en 35 jaar krimpt in aantal. De verwachting is dat dan met name grotere gezinswoningen moeilijker verkoopbaar zijn en in waarde zullen dalen.

Bron: Trends en Express.be

Het VRT-nieuws van zaterdag 08/03/08: Op dit ogenblik is de vastgoed-markt aan het afkoelen en de markt zal zich op zijn minst stabiliseren. Professor Wim Voordeckers (Universiteit Hasselt) verwacht zelfs dat de huizenprijzen in elkaar zullen stuiken. Hij ziet gelijkenissen met de vastgoedcrisis in de VS.  Het risico op een dergelijke crash is er zeker ook bij ons, aldus Voordeckers. Ik verwacht dat we nu het toppunt bereikt hebben en dat de prijzen naar volgend jaar toe zullen zakken. En dat kan snel gaan.

Uit deze uitspraak concludeert Het Belang van Limburg: Woningmarkt stort volgend jaar in mekaar. Dat de prijzen van de vastgoedsector voor heel wat kopers haast onbetaalbaar worden is een feit. Dat de vastgoedsector daar alle belang bij heeft de opwaartse prijsspiraal te ondersteunen zoals het Belang van Limburg schrijft, is onjuist.

Professor Wim Voordeckers stelt de overheidmaatregelen het gevoel van schaarste voedt door een averechtse reactie op deze overheidsmaatregelen en dat de kopers zich te zeer laten opjutten door toe te geven aan een gevoel van schaarste, is ook volgens ons een goede analyse.
Nergens in zijn pleidooi en in zijn bijkomende toelichting na het krantenartikel blijkt dat de vastgoedsector hiervoor verantwoordelijk is. 
In ons gesprek met professor Wim Voordeckers wijst hij niet naar de vastgoedsector als mogelijke schuldige, integendeel.

Not guilty
Er zijn argumenten om tegen te spreken dat de vastgoedsector ook maar zou kunnen verantwoordelijk zijn voor de prijsstijgingen:
(1) Weinige kopers kopen een woning zonder hypothecaire lening. De schatting voor de lening zorgt sowieso voor een correcte prijs/kwaliteitsverhouding, omdat de bank ook geen risico’s wil lopen.
(2) Een te onrealistisch hoog aangeboden eigendom is onverstandig en is alleen maar een bron van kosten voor de vastgoedmakelaar en zorgt voor ontevredenheid bij de verkoper. Tegen een goede prijs/kwaliteitsverhouding een eigendom inschatten en aanbieden op de vastgoedmarkt is de meest realistisch manier om een woning goed en snel verkocht te krijgen.

Elke vergelijking loopt mank
De zuinige, immer voorzichtige Vlaming met een baksteen in zijn buik vergelijken met de overcomsumerende en spenderen Amerikaan lijkt ons een beetje te fors en voorbarig. De vastgoedcrash in de VS had andere gronden. Daar hebben de banken toegelaten dat de huiseigenaars met een hypotheek nog eens bijleenden met hun huis als waarborg en dat werd velen fataal waarbij de woningen massaal te koop kwamen.

Er komt geen crash, ondanks de indicatoren waar professor Voordeckers over spreekt en waarvan hij zelf hoopt dat ze geen wekelijkheid worden. Ook een daling van 20% tot 30% staat er niet aan te komen in de provincie. De voortdurende prijsstijgingen van de materialen kennen ook hun gevolgen in de bouwsector. Een status quo zou al mooi zijn.

Onze indruk is eerder dat Professor Voordeckers een waarschuwing wil geven naar de overheid en de kopers en daarvoor op de sector rekent hier aan mee te werken om tot een stabiliteit te komen. Stabiliteit, dit is trouwens in het belang van iedereen, de koper, de verkopers-eigenaars en de vastgoedsector.

Bron: Hendrik-Jan Ombelets, VVF

Het fragment van het VRT-nieuws kan u bekijken door te klikken op FRAGMENT VRT-NIEUWS. Ook op de website www.vvf.be  kunt u onder de rubriek Voor u gelezen dit fragment permanent raadplegen.

Bij de verzekeraar Secura kreeg facility manager Freddy Schroeven vijf jaar geleden grijs haar omdat hij de ene verhuizing na de andere moest organiseren. 'Ons bedrijf groeide en het gebouw werd te klein. Telkens iemand werd aangeworven, begon de nachtmerrie. Voortdurend werden panelen en tussenschotten geplaatst om even later opnieuw te worden weggehaald. De ene afdeling na de andere moest verhuizen en als de medewerkers goed en wel waren geïnstalleerd, kondigde de volgende verhuizing zich alweer aan. Door het omgevingslawaai zonderden steeds meer mensen zich af in vergaderzalen. Die waren voortdurend overboekt en tegelijk stonden tal van bureaus leeg.'

De kosten van verhuizingen op de werkvloer zijn niet te onderschatten. 'Mensen zijn gemiddeld drie dagen minder productief als ze moeten verhuizen', zegt Schroeven. Maar het toppunt van de verhuisijver bij Secura werd bereikt toen op drie verdiepingen medewerkers nieuwe werkplekken toebedeeld kregen, omdat er in een overvolle afdeling één personeelslid bijkwam. Dat zette Schroeven aan het denken.

'Eerst ging ik op zoek naar een groter pand. Ik had er net één gevonden, toen ik bij een bedrijf in Nederland op bezoek ging, waar geen enkele medewerker een eigen bureau had. Ik was onder de indruk en besloot het over dezelfde boeg te gooien. Vandaag betekent een verhuizing bij ons dat er een mailtje wordt rondgestuurd met de mededeling dat er iemand een bepaalde afdeling aan de slag gaat.'

In de jaren 50 ondergingen bedrijven wereldwijd een facelift door de introductie van landschapskantoren. In België werkt een op de drie werknemers vandaag aan een eiland. Middenkaders en hogerekaderleden krijgen doorgaans een cellenkantoor. Zo'n kantoor bevordert de concentratie, maar remt de communicatie en kennisdeling. Een landschapsbureau bevordert de teamgeest, maar bemoeilijkt de concentratie en remt de productiviteit af.

De flexibele werkplek combineert de voor- en nadelen. Het concept komt uit Zweden en vindt vruchtbare grond bij onze noorderburen. 'In Nederland schakelt bijna elk bedrijf dat zijn kantoorinrichting opfrist over op flexibele werkplekken. Zowel kmo's als multinationals zijn intussen overtuigd. Bij Interpolis in Tilburg werken 3.000 mensen en geen van hen heeft een eigen bureau', zegt de Nederlandse consultant Tülay Yükse. Hij werkt voor Mewaf, de Belgische marktleider voor innovatieve kantooroplossingen.

pioniers

In ons land zijn nog maar enkele bedrijven gewonnen voor het concept, al komt daar stilaan verandering in. 'Tot nu toe waren het pioniers, zoals Secura, Swiss Life, de Vlaamse overheid in zijn ellipsgebouw en Siemens. Maar de trend is niet te stoppen. De vraag is niet óf bedrijven overstappen op een flexibele werkomgeving, maar wánneer ze dat doen', beweert Tülay Yükse. Onlangs richtten ook Van Marcke, de moeder van Mewaf, en SPE City Power in Gent hun kantoren opnieuw in.

'Bij bedrijven die overwegen flexibel te gaan werken, doen we eerst een werkplekmeting. Een week lang meten we tien keer per dag hoeveel bureaus leegstaan', legt Yükse uit. 'De meeste bedrijven zijn verbaasd over de resultaten. Zelfs in bedrijven met veel administratieve krachten, waar je een bezetting van 100 procent zou verwachten, blijft makkelijk een derde van de stoelen leeg. Er zijn loopbaanonderbrekers, medewerkers op zwangerschaps- of ouderschapsverlof, parttimers en medewerkers met vakantie. In bedrijven met grote commerciële afdelingen blijft 60 procent van de plekken onbenut.'

foto's van geliefden

Voor Secura was het vijf jaar geleden een sprong in het onbekende, maar toch had Schroeven weinig moeite om het management te overtuigen. 'Het argument dat we 50 procent ruimte konden besparen, maakte indruk. Het betekende dat we in het nieuwe gebouw een verdieping minder moesten huren', zegt hij.

Meer weerstand kwam er van het personeel. 'Het vooruitzicht de vaste plek tussen vertrouwde collega's te moeten verlaten, leidde tot zenuwachtigheid. Geen plantje meer op het bureau, geen foto van de geliefden. De medewerkers zien alleen wat ze moeten opgeven, niet wat ze ervoor in de plaats krijgen.'

Overschakelen naar een flexibele werkplek vergt een mentaliteitsverandering van het personeel. Wie 's ochtends bij Secura aankomt, gaat naar zijn persoonlijke locker, waar hij de thuisbasis van zijn draagbare telefoon en zijn postvak vindt. Na zijn spullen te hebben genomen speurt hij de omgeving af naar een geschikte werkplek voor die dag.

Wie moeilijke berekeningen moet maken, zondert zich af in een 'cockpit', een kleine cel waar je ongestoord kan werken. Wie die dag minder geconcentreerd werk moet doen, kiest een plekje aan een van de eilanden of in de lounge. De loungebureaus hebben het voordeel dat collega's gemakkelijk kunnen aanschuiven. Spontane minivergaderingen of brainstormsessies storen de collega's niet langer door de geluidsisolerende wanden rond de loungeplekken. Voor echt groepswerk boeken de medewerkers een vergaderzaal. Opzoekingswerk gebeurt in de bibliotheek, waar stilte geboden is.

's Avonds ruimt elke medewerker zijn werkplek netjes op, maar ook als hij voor twee uur zijn bureau verlaat moet hij een 'clean desk' achterlaten. 'Daar moet je in het begin streng op zijn, anders verglijdt het systeem in geen tijd', zegt Schroeven.

CEO in de lounge

Tijdens de rondleiding bij Secura treffen we de CEO met zijn laptop in een loungeplek. 'Het concept staat of valt met de steun van het management', zegt Yükse. De directie moet bereid zijn zijn hok op te geven. In veel bedrijven zie je dat de bovenste verdieping voorbehouden is voor de directie. In bedrijven die flexibel werken, is dat verleden tijd. Alle verdiepingen zijn van iedereen en geen vierkante meter blijft onbenut.'

Volgens Yükse sluit deze manier van werken beter aan bij de moderne managementstijl. 'Bedrijven worden steeds minder hiërarchisch en iedereen heeft de mond vol over coachend leiderschap. De beste manier om te coachen is tussen je mensen te gaan zitten.'

De grootste weerstand komt van de middenkaders. Zij hebben nog maar net hun managersfunctie verworven en zijn vaak nog erg gehecht aan hun status. Het eigen bureau belichaamt hun promotie tot de subtop van de organisatie. 'Eigenlijk is het onlogisch managers een eigen bureau te geven. Het zijn net die mensen die bijna nooit op bureau zijn omdat ze veel vergaderen en op de baan zijn', zegt Schroeven.

Bij Secura bleek al gauw dat de nieuwe werkomgeving aansloeg, ondanks alle reserves van het personeel. Personeelsdirecteur Ingrid Leuyckx: 'Na zes maanden hebben we een eerste tevredenheidsenquête gehouden. Daaruit bleek dat de overgrote meerderheid zijn werkplek aangenamer vindt dan vroeger en efficiënter kan werken. De productiviteit is de jongste vijf jaar fors gestegen. Wat ook opvalt, is dat sommige medewerkers langer op kantoor blijven omdat de werkomgeving een tweede thuis geworden is.'

Behalve een hogere productiviteit en gemotiveerder personeel kunnen werkgevers als ze dat willen ook een flinke duit besparen. De huurprijzen dalen aanzienlijk door de besparing op de vloeroppervakte, net als de kosten voor onderhoud. 'Maar dat mag niet het hoofddoel zijn', waarschuwt Schroeven.

De meeste werkgevers die de flexibele werkplek invoeren, investeren wat ze uitsparen in mooier en degelijker kantoormeubilair. 'Je mag niet vergeten dat elke werkplek geschikt moet zijn voor elk personeelslid. Nadat een klein dametje haar bureau opgeruimd heeft, kan het best zijn dat een slungel van 2 meter dezelfde plek inneemt.' Werkgevers doen er goed aan verstelbare en ergonomische meubels te kiezen. Bovendien mag het personeel zijn eigen werkplek niet langer opfleuren met plantjes en tekeningen van de kinderen. Dus moet de werkgever ervoor zorgen dat de ruimte gezellig is.

400 meter klassement

Bij de voorbereidingen komen ook wat investeringen kijken. Omdat een papieren klassement mensen aan een bepaalde werkplek bindt, doet het bedrijf er goed aan zoveel mogelijk te digitaliseren. Secura ging van 2,4 kilometer papieren klassement naar 400 meter.

'Anders werken betekent ook anders archiveren, zegt Freddy Schroeven. In plaats van tal van kopieën van een verzekeringsovereenkomst bij te houden, wordt alles op een harde schijf bewaard. Het papierverbruik is met een derde verminderd.'

De meeste bedrijven combineren flexibel werken met telewerken. 'Mensen doen thuis hun administratieve taken en zaken die concentratie vereisen. Ze komen vooral naar kantoor om werk te doen waarvoor interactie en communicatie nodig is.' Een werkgever die de vaste werkplek invoert, moet een stuk controle op zijn personeel lossen. 'Als leidinggevende kan je niet al je personeel voortdurend in het oog houden. Dat hoeft ook niet. Als de resultaten er maar zijn', besluit Schroeven.

© De Tijd 24/01/2008

Op de vastgoedmarkt is de tijd van haast ongebreidelde prijsstijgingen voor huizen en appartementen achter de rug. Toch moeten kandidaat-kopers niet meteen rekenen op solden. «Dit jaar zullen de prijzen voor vastgoed met 3% tot 5% stijgen», meent Dirk Jacobs, directeur van Era, een netwerk van makelaars. «De koper die speculeert op prijsdalingen loopt het risico de woning van zijn dromen aan zijn neus te zien voorbijgaan en bedrogen uit te komen.»

Het lijkt er sterk op dat 2007 zowat het jaar van de ommekeer was voor de vastgoedmarkt. Na jaren van excessieve prijsstijgingen (tien procent en meer), is de vastgoedmarkt langzaam opnieuw tot meer realisme gekomen. De gemiddelde prijs van een huis steeg het afgelopen jaar nog met 3,79 procent tot ruim 208.000euro, die van een appartement nog slechts met 2,31 procent tot 154.000euro. In 2006 was dat nog respectievelijk 8 en 6,7 procent.

Maar dan gooi je wel alles op een hoopje, van het krot dat nauwelijks nog bewoonbaar is tot de luxevilla die voor miljoenen euro's van eigenaar veranderde, waarschuwt Dirk Jacobs, directeur van ERA-België. Het netwerk van vastgoedkantoren werkt daarom liever met 'referentiewoningen'. Zo'n referentiehuis heeft drie slaapkamers en werd eind vorig jaar voor gemiddeld 205.236 euro verkocht. Dat is 4,97 procent meer dan een jaar eerder. Een referentieappartement -met twee slaapkamers- werd maar 2,86 procent duurder, tot gemiddeld 154.862 euro. «Er is nog steeds een stijging, maar de markt is opnieuw genormaliseerd», zegt Era-directeur Dirk Jacobs.

Tragere vraag

De daling van de prijs van appartementen, waarvoor ERA afgelopen jaar waarschuwde, is er dan toch niet gekomen. Maar veel heeft het niet gescheeld. Tijdens de eerste helft van het jaar stegen de prijzen nog met zo’n drie procent, na de zomer kwam er nog slechts anderhalf procent bij. Op de huizenmarkt viel de prijsstijging tijdens de tweede helft van het jaar zelfs nagenoeg volledig stil. Toch blijft Jacobs vrij optimistisch. Hij ziet de prijzen dit jaar met 3 tot 5procent stijgen. Vooral het segment van de 'goedkopere' huizen (minder dan 250.000 euro) en de duurdere appartementen (meer dan 175.000 euro) zouden het nog redelijk goed kunnen doen. Het is ook in die twee segmenten dat de prijs vorig jaar voortdurend bleef groeien.

De terugkeer naar een normalere markt is vooral het gevolg van het feit dat de kopers beter geïnformeerd zijn, meer huizen vergelijken en meer tijd nemen om te beslissen over een aankoop. Maar ook de markt vertraagt.

Zowel op de huizen- als de appartementenmarkt nam het aanbod na de zomer zeer snel toe. Sneller alleszins dan de vraag, waardoor de zogenaamde 'sales-rate' -de verhouding tussen het aantal aangeboden en het aantal verkochte huizen en appartementen- afnam van meer dan 85procent begin vorig jaar tot respectievelijk 75 en 72 procent enkele weken geleden. «Het aantal verkoopopdrachten stijgt nog altijd, maar de vraag volgt dat aanbod niet even snel», stelt Dirk Jacobs vast.

Dat uit zich onder meer ook in het aantal dagen dat een huis of appartement te koop staat. De tijd die verstrijkt tussen het ogenblik waarop een woning te koop wordt aangeboden en het moment waarop de onderhandse overeenkomst ('het compromis') ondertekend wordt, is voor huizen opgelopen van gemiddeld 87 tot 90 dagen en voor appartementen van 99 tot 110 dagen. Ook blijkt het verschil tussen de vraagprijs en de verkoopprijs op te lopen tot 10,25% (voor huizen) à 11,4% (appartementen).

Op zich wijst dat niet noodzakelijk op een afkoeling van de markt, want in het najaar van 2005 moesten verkopers respectievelijk 105 en ruim 160 dagen geduld hebben, en dat belette de prijzen niet om in een behoorlijk tempo te blijven stijgen. Maar nu is er de kredietcrisis die de rentetarieven tijdens de tweede helft van het jaar heeft opgestuwd.

Banken voorzichtiger

De jongste maanden komt uit het ERA-netwerk dan ook steeds meer het signaal dat kopers de prijshausse niet meer kunnen volgen., omdat hun vaste kosten de pan uitswingen en omdat de banken voorzichtiger zijn in het verlenen van kredieten. «Tot midden 2007 waren de banken erg toegeeflijk in het verlenen van kredieten», zegt Era-topman Iain Cook. «Vandaag zijn ze veel voorzichtiger in het 100% of meer krediet verstrekken voor een woning.»

Bovendien schrikken de kopers ook terug van de hoge(re) maandaflossingen als gevolg van de gestegen rentevoeten. Voor een referentiewoning die volledig met geleend geld betaald wordt, moet je nu op meer dan 1.400 euro per maand rekenen, terwijl dat voor appartementen ook al 1.071 euro is. «Dat drukt op het gezinsbudget», merkt Dirk Jacobs op. «Gezinnen proberen die last wel te drukken door een langere looptijd voor hun krediet te vragen. Tegelijk merken wij recent dat de vraag naar huurpanden weer toeneemt.» Ook de nieuwbouw floreert minder. Veel vastgoedontwikkelaars schroeven hun nieuwbouwprojecten terug of schakelen over naar de renovatie van woningen.

© Het Laatste Nieuws + De Standaard 24/01/2008

Het is de eerste keer dat de Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij Brussel (Gomb) en het Bestuur Ruimtelijke Ordening en Huisvesting van het Brussels gewest (Broh) de kantoorleegstand in de hoofdstad in kaart brengen. De leegstand bedraagt precies 9,8 procent, maar er zijn grote verschillen per wijk.

Opmerkelijk is dat de leegstand gering is in de zones waar de meeste kantoren te vinden zijn. Liefst 73 procent van het totale kantorenpark is gelegen in wat het Central Business District wordt genoemd, zijnde de centraal gelegen Europese wijk, de Noord- en de Zuidwijk, en in de eerste stadskroon, waaronder de Louizalaan. De leegstand in die centrale wijken is opmerkelijk lager dan in de gedecentraliseerde wijken, waar dan weer minder kantoren leegstaan dan in de rand rond Brussel.

De boodschap aan projectontwikkelaars is duidelijk: "De helft van alle bouwprojecten wordt buiten de centrale zone opgezet, terwijl daar de grootste leegstand te vinden is. Daar braakliggende terreinen met kantoren volbouwen, is geen goed idee omdat het daar al niet goed gaat. Met wat beschikbaar is, kan er de komende jaren aan de vraag voldaan worden", zegt Bart Hanssens van de Gomb.

In vergelijking met andere Europese steden bevindt Brussel zich in de middenmoot, zo blijkt uit cijfers van King Sturge, een van de vijf grote agentschappen op de kantoormarkt. Steden als Berlijn (9 procent), Madrid (6,25 procent), Londen (6 procent), Parijs (5 procent) en Rome (5 procent), hebben een lagere leegstand. In Stockholm (11 procent), Frankfurt (16 procent) en Amsterdam (18 procent) staan dan weer meer kantoren leeg.

In Vlaanderen blijft Antwerpen met 1,7 miljoen vierkante meter onbedreigd de grootste kantoorstad. De totale kantooropname kwam er een fractie boven 100.000 vierkante meter uit. Dat is minder dan vorig jaar, maar naar Antwerpse maatstaven toch een fatsoenlijk cijfer. De tophuurprijs blijft constant op 135 euro per vierkante meter. De leegstand - ongeveer 7 % - is verre van alarmerend.

Profiterend van de toenemende verkeersproblemen rond Brussel en Antwerpen, ontpopte Mechelen zich in de jaren negentig tot een echte kantoorstad. Maar de hoge verwachtingen werden niet helemaal ingelost. En de laatste jaren presteerde kantoorstad Mechelen zelfs ronduit teleurstellend. Maar 2007 lijkt het jaar van de heropstanding.

Uplace heeft er drie mooie projecten op stapel staan en dat kan de markt wel gebruiken. De aanleg van de rechtstreekse treinverbinding naar Zaventem is natuurlijk een schitterende nieuwe troef voor Mechelen.

Vraag is wat er gaat gebeuren met de gebouwen uit de jaren negentig. De grondwaarde is in Mechelen te laag om die gebouwen grondig te renoveren. In Mechelen zou, zoals in de Brusselse periferie of in Antwerpen, ook een markt met twee snelheden kunnen ontstaan.

Is er naast Antwerpen, Mechelen, Gent en in mindere mate Leuven, nog plaats voor steden met kantoorambities? Bart Bronders, voorzitter van het Economisch Huis Oostende en schepen van Ruimtelijke Ordening in Oostende (S. PA), pleitte in een recent opiniestuk in De Standaard voor een decentralisatie van de dienstensector en overheidsadministratie. Decentralisatie, zo betoogt Bronders, is een probaat middel tegen de fileproblematiek en heeft nog enkele gunstige bijwerkingen, zoals onder meer een verlaging van de huisvestingskosten en een versterking van de (regionale) stedelijke weefsels.

Vastgoedspecialisten stellen echter vast dat er in het bedrijfsleven weinig animo is voor decentralisatie. Zij zien veeleer een centralisatiebeweging. Thuiswerken wint wel aan belang. De communicatietechnologie laat dat vandaag perfect toe: thuis eerst e-mails nakijken en verwerken, nog een presentatie voorbereiden om dan - als de files zijn opgelost - richting hoofdkantoor te vertrekken. Deze manier van werken wordt stilaan mainstream en het is eigenlijk een alternatief voor decentralisatie of voor satellietkantoren.

© De Morgen + Trends 24/01/2008

De overheid heeft een circulaire uitgebracht met de nieuw indexaties voor het kadastraal inkomen van onroerende goederen.

De indexeringscoëfficiënt voor de inkohiering van de OV voor het aanslagjaar 2007 is vastgesteld op 1,4532. 

Om het geïndexeerde K.I. te berekenen, is de volgende formule toe te passen:

a) Berekening van het geïndexeerd KI: (KI) x (1,4532) = geïndexeerd KI, af te ronden naar de hogere of lagere euro naargelang het cijfer van de centiemen al dan niet 50 bereikt.
b) Berekening van de OV: geïndexeerd en afgerond KI x (totaal tarief OV, opcentiemen inbegrepen) = brutobedrag van de verschuldigde OV.
Dit bedrag moet eventueel verminderd worden met de verminderingen voor bescheiden woning, kinderen ten laste of invaliditeit. Deze verminderingen worden berekend op het brutobedrag van de OV verkregen na de indexering van het KI.
Opmerking: Om de voorwaarde tot het verlenen van de vermindering voor bescheiden woning na te gaan, wordt het KI vóór indexering in aanmerking genomen.

Bron: 6minutes.be 

[foto: PhotoNews]

Steeds meer aankondigingen "te huur" worden vervangen door "te koop", schrijft vrtnieuws.net. Meer en meer verhuurders beslissen om te verkopen omdat het slecht gaat op de huurmarkt. De verstrengde huurwet zou daarin een rol spelen. Bovendien moeten verhuurders volgend jaar een energieprestatiecertificaat kunnen voorleggen, wat tijd en geld kost.

Bij dit soort berichten moeten wij ons drie vragen stellen:

• wat zijn de oorzaken?
• over welk soort vastgoed gaat het?
• is beleggen in residentieel vastgoed dan niet meer interessant?

Oorzaken

Als grote oorzaak wordt verwezen naar de verstrengde huurwetgeving. Men doelt dan op de beperkingen inzake huurwaarborg en de verzwaring van de papierwinkel die bij een verhuring komt kijken. Men kan het een socialistische minister niet kwalijk nemen dat zij vanuit haar ideologie er naar streeft om het aandeel in de verhuurmakrt van door de overheid aangeboden sociale woningen te verhogen.

In een gezonde economie staat groei gelijk met een verhoging van de eigen omzet. In dit geval heeft de minister echter maatregelen genomen die er op gericht zijn het aanbod van de private sector aan de onderkant van de markt te verminderen zonder dat de overheid voorziet in voldoende compenserend aanbod in sociale woningen. Dit terwijl het tekort aan sociale woningen in Vlaanderen volgens het Steunpunt Ruimte en Wonen van de Vlaamse Overheid al viermaal groter is dan voorheen werd vermoed.

Als over enkele jaren zal blijken dat het aandeel van sociale woningen in de verhuurmarkt is gestegen, zal dat zijn omdat het aanbod op de private markt sterk is vermindert, terwijl het aanbod van de overheid slechts licht is gestegen. Het volstaat te kijken naar de evolutie van het aantal sociale woningen en het totaal aantal huurwoningen om de perverse gevolgen van deze manier van beleidvoeren vast te stellen.

Over welk soort vastgoed gaat het?

Het zijn vooral de verhuurders die een lage marge op hun eigendom overhouden die moeilijk in staat zijn te voldoen aan de elementaire vereisten van veiligheid, gezondheid en bewoonbaarheid. Het zijn vooral de sociaal zwakkeren die dit soort woningen huren. Door de verstrenging inzake huurwaarborg zijn de eigenaars verplicht selectiever toe te zien op de solvabiliteit van de huurders. De combinatie van deze twee factoren maakt dat steeds meer eigenaars die goedkopere woningen verhuren de handdoek in de ring gooien.

Is beleggen in residentieel vastgoed dan niet meer interessant?

Toch wel. Zoals bij alle beleggingsvormen moet ook investeren in opbrengsteigendommen geval per geval worden beoordeeld. Aan de inkomstenzijde wordt het rendement bepaald door het huurrendement en de realiseerbare meerwaarde bij herverkoop. Aan de kostenzijde is het verschil tussen bruto- en nettohuurrendement bij jongere woningen kleiner dan bij oudere woningen. Het risico op leegstand verkleint naarmate de woning beter gelegen is en voorzien is van comfort. Bovendien speelt de doelgroep mee. Wie mikt op huurders voor het leven, is gerust wanneer hij bij aanvang aan goede voorwaarden kan afsluiten maar mist de mogelijkheid om de huur sneller te doen stijgen dan de inflatie.

Tot slot zijn er aantal evoluties die al enkele jaren meegaan op de vastgoedmarkt:

•        huurders worden kopers;

•        bouwgrondprijzen verdrievoudigen in Vlaanderen om de tien jaar;

•        het aantal nieuwbouw eengezinswoningen daalt jaar na jaar in vergelijking tot het aantal herverkopen;

•        de woningprijzen stijgen vooral in de lagere prijscategorieën;

•        een koper-bewoner betaalt een kwart meer dan een belegger.

Welk zijn dan de interessante opbrengsteigendommen op de residentiële markt? Enkele vuistregels:

•        Het huurrendement bij woningen voor permanente bewoning is inflatievast, maar ook niet meer dan dat. Dit is voor de verhuurder die een lening met vaste rentevoet heeft afgesloten, vooral interessant in periodes met hoge inflatie.

•        Het huurrendement is over het algemeen hoger bij eigendommen waar een actief beheer voor nodig is: seizoensverhuur, tijdelijke bewoning, serviceflats, …

•        Het rendement op lange termijn ligt over het algemeen hoger bij woningen die permanent goed onderhouden worden. Er is minder leegstand, omwille van het hogere comfort kan een hogere huurprijs gevraagd worden, door voortdurend onderhoudswerken uit te voeren zijn grote renovatiewerken die bewoning tijdelijk onmogelijk maken minder nodig.

•        Het risico op leegstand is over het algemeen lager bij woningen die mikken op solvabele huurders en die liggen in de betere wijken.

[ Foto: Electrabel ]

De verplichte keuring van de elektrische installatie bij de verkoop van een woning die voor 1981 gebouwd werd, gaat in vanaf 1 juli 2008. Derde keer goede keer. De keuring was eerst gepland voor januari 2007, werd verschoven naar juli dit jaar om uiteindelijk toch pas in juli 2008 van kracht te worden.

AREI

Het uitstel is goed nieuws voor iedereen die zijn woning of appartement wil verkopen of wegschenken. De keuringsinstanties zijn minder tevreden met de late beslissing en namen zelfs al extra personeel aan.
Het attest dan. Zonder het attest zal een verkoop onmogelijk zijn, want de notaris mag de akte niet verlijden.

Op die manier hoopt de wetgever de veiligheid van oude elektrische installaties te verbeteren. Het jaartal 1981 is niet toevallig gekozen. Want toen ging immers het AREI van kracht, het Algemeen Reglement op de Elektrische Installaties. Sinds die datum konden eigenaars van nieuwe woningen enkel een elektriciteitsaansluiting krijgen als ze een keuringsverslag van een erkend organisme konden voorleggen dat bewijst dat alle voorschriften van het AREI opgevolgd werden.

Woningbranden

Voor woningen die voor 1981 gebouwd werden, was er geen verplichting om te voldoen aan het AREI. Enkel voor de verzwaring van het elektrisch vermogen of voor de uitbreiding van een bestaande elektrische installatie, was een keuring door een erkend keuringsorganisme verplicht. Dat maakt dus dat woningen die decennia geleden gebouwd werden maar waar nooit een uitbreiding of verzwaring aangevraagd werd, niet hoefden te voldoen aan de AREI-reglementering. Nochtans zitten er in deze groep enorm veel woningen met totaal verouderde en daarom onveilige elektrische installaties. Een niet te onderschatten risico. Statistieken tonen aan dat gebrekkige elektrische installaties verantwoordelijk zijn voor 15% van alle woningbranden en woningongevallen in ons land.

Om daar wat aan te doen, besliste de federale overheid dat voortaan geen woning meer verkocht mag worden als de verkoper geen keuringsattest van een erkend keuringsorganisme kan voorleggen. Het is dus aan de verkoper om zo'n attest aan te vragen. De kosten voor een verslag bedragen ongeveer 120 euro. Het KB zegt ook dat de installatie om de 25 jaar opnieuw gekeurd moet worden.

Rare kronkel

Merkwaardig aan de wetgeving is wel dat het controleverslag zowel negatief als positief mag zijn. Als de verkoper met andere woorden een verslag bezorgt aan de notaris waarin staat dat zijn elektrische installatie niet voldoet aan het AREI, is alles in orde voor het nieuwe KB. Zolang de verkoper een (positief of negatief) attest kan voorleggen, kan een woning van eigenaar veranderen, ook al is ze uitgerust met een onveilige elektrische installatie.

Bovendien blijft ook met deze wetgeving een niet onbelangrijk aantal woningen buiten schot. Elke woning die gebouwd werd voor 1981 en waarvoor nooit een uitbreiding en verzwaring werd aangevraagd en die nog niet veranderd is van eigenaar, hoeft dus aan geen enkel veiligheidsvoorschrift te voldoen. Het is nochtans precies in dit woningsegment dat zich het grootste aantal onveilige elektrische installaties bevindt.

Bron: Livios.be

Het te kort aan sociale woningen is in Vlaanderen viermaal groter dan vermoed. Dat berekende het Steunpunt Ruimte en Wonen van de Vlaamse overheid. Omdat de sociale huisvestingsmaatschappijen het tekort niet kunnen wegwerken door het bouwen van woningen, wordt nu gedacht aan huursubsidies voor gezinnen met een laag inkomen.

58.000 gezinnen staan op de wachtlijst en 180.500 krijgen helemaal geen sociale woning. Dit terwijl 240.000 gezinnen gemiddeld 431 euro per maand uitgeven aan een woning op de particuliere markt. Een sociale huurwoning kost gemiddeld 258 euro per maand en is doorgaans beter, aldus de onderzoekers.

Dat een woning op de sociale huurmarkt goedkoper is dan in de particuliere markt, zal niemand verwonderen. En dat de overheid wonen ook voor de gezinnen met een laag inkomen betaalbaar wil maken, is niet meer dan evident in een maatschappij als de onze.

Blijft de vraag of huursubsidies wel het antwoord zijn op het tekort aan woningen voor gezinnen met een laag inkomen. Investeerders die hun geld beleggen in een huurwoning doen dit doorgaans met een dubbel doel: enerzijds om er een inkomen uit te halen dat toelaat de lening af te lossen en het onderhoud te betalen, anderzijds om de woning in goede staat te bewaren voor later gebruik door de kinderen of met het oog op een herverkoop. Huurders die niet beschikken over een vast en stabiel inkomen beteken doorgaans een hoog risico voor de particuliere verhuurder. Bovendien leeft de schrik bij sommige eigenaars om de woning afgeleefd terug te krijgen.

Als de overheid het gat wil dichten tussen de vraag en het aanbod naar woningen voor gezinnen met een laag inkomen, moet zal zij meer instrumenten uit de kast moeten halen dan een huursubsidie om goed menende eigenaars te overtuigen te verhuren aan risicogroepen. Anders beperkt zij zich tot de groep van eigenaars die nu al verhuren aan gezinnen met een laag inkomen: de huisjesmelkers.

22 procent van de werknemers geeft aan een andere invulling van de functie te willen. Dit blijkt uit onderzoek van Intelligence Group en ons netwerk bij zo'n 900 werknemers, zegt Geert Deman, Nat. Voorzitter van het Belgisch Netwerk v. Ondernemers.

Op de vraag 'Wat zijn de drie belangrijkste punten die je anders zou willen op je werk of bij de invulling daarvan?'

Top 3 van antwoorden:
1. Een andere invulling van de huidige functie (22 procent)
2. Een andere beslissingsstructuur binnen de organisatie (18 procent)
3. Andere arbeidsvoorwaarden (17 procent)

Inhoudelijke verandering
Opvallend is dat men vooral inhoudelijk veranderingen ambieert. Voor 22 procent zit dat in de huidige functie. Tevens geeft 14 procent aan het liefst een geheel andere functie te willen vervullen. Dit sluit aan bij de onlangs gepubliceerde bevindingen dat de inhoud van het werk voor de Nederlandse beroepsbevolking significant belangrijker is geworden.

Uitdaging
De werkzame beroepsbevolking wil nogal wat punten anders in het werk of bij de invulling daarvan. Voor werkgevers ligt hier dan ook een uitdaging in het binden van de werknemers. Naast de inhoud van het werk, zijn de punten die men graag anders wil grofweg in te delen in vier categorieën die binnen de beïnvloedingsruimte van de werkgever liggen:
- Leidinggeven: in deze categorie zijn de beslissingsstructuur en 'de baas' punten die voor de werknemers nog anders kunnen. Door als werkgever (of als baas!) op dit gebied veranderingen aan te brengen in samenspraak met de werknemers, kan een hogere mate van tevredenheid op het werk bewerkstelligd worden.
- Arbeidsvoorwaarden: voor werkgevers is dit een uitermate belangrijk punt in het binden van de werknemers. In de huidige krappe arbeidsmarkt is het dan ook verstandig om in te spelen op de gewenste arbeidsvoorwaarden. Hierbij kan gedacht worden aan het instellen van flexibele werktijden, het verbeteren van de work-life balance, maar ook aan het aanbieden van leaseauto's. Wanneer de respondenten open gevraagd wordt wat zij anders willen in het werk, worden bovendien het salaris en het verminderen van de werkdruk veelvuldig genoemd.
- Quick wins: hierbij moet gedacht worden aan een aantal relatief eenvoudige punten ter verandering, zoals betere koffie, goede catering en een lekkere lunch. Dit zijn 'quick wins' voor de werkgever in het binden van haar werknemers.
- Locatie: De kantoorruimte, bereikbaarheid en werkplek zijn in deze categorie aanknopingspunten voor de werkgever in het binden van haar werknemers. Dit sluit ook aan bij de resultaten van de open vraagstelling, waar een groot gedeelte van de respondenten 'betere kantoorvoorzieningen, zoals meubilair, apparatuur, ICT e.d.'als punt noemt die men anders wil.

Bron: nieuwsbrief kmo-info.be

De toekomst ziet er goed uit voor beleggers in woningen en appartementen. Nu de verkoop van koopwoningen en nieuwbouw afzwakt, zal de vraag naar huurwoningen stijgen.

Deze conclusie kunnen we trekken uit de cijfers over de hypotheekleningen die vorige week werden gepubliceerd in de Tijd van 2 juni. De Belgen sloten in het eerste kwartaal van 2007 beduidend minder hypotheekleningen af dan een jaar eerder. De hogere rente en de beginnende verzadiging van de woningbouw en -koopmarkt liggen aan de basis van de terugval.

Sinds de tweede helft van 2006 dalen de woonkredieten. In het laatste kwartaal van vorig jaar werden 17 procent minder hypotheekleningen afgesloten dan een jaar eerder. Die tendens zet tijdens het eerste kwartaal van 2007 door. Het aantal woonleningen viel met 16,5 procent terug ten opzichte van een jaar eerder.

Als we dit cijfer zuiveren van de herfinanciering van hypotheekleningen, is de daling in het eerste kwartaal van 2007 nog meer uitgesproken: het aantal contracten zakte met 22%.

Ruim 46 procent van de hypothecaire leningen wordt aangegaan voor aankoop van vastgoed, 14,4 procent dient om te bouwen en iets minder dan 20 procent om te verbouwen.

vr 18/05/07 - Vandaag wordt de nieuwe huurwet van kracht. Eigenaars moeten de huurprijs afficheren en huurders moeten nog maar een waarborg van twee maanden betalen. Vooral de eigenaars hebben nogal wat kritiek op de nieuwe wet.Wie een huis, appartement of studio wil verhuren, moet vanaf vandaag de prijs vermelden op zijn raamaffiche.

De eigenaarsverenigingen zijn daar niet over te spreken. "Inbreuk op de privacy", zeggen ze, "want nu weten de buren ook hoeveel er verdiend wordt aan een verhuring."
Niet alleen de prijs maar ook de eventuele kosten moeten worden geafficheerd. Wie zich daar niet aan houdt, riskeert een boete van 200 euro. Steden en gemeenten moeten die nieuwe verplichting gaan controleren.
Tweede belangrijke nieuwigheid is de waarborg. Een huurder moet nog maar twee maanden huur vooraf betalen als hij het bedrag in één keer kan betalen, anders blijft het drie maanden.
In een huurcontract moet het pand en de inboedel nu ook uitvoerig beschreven worden. En de huurder moet ook een bijlage aan zijn contract krijgen waarin zijn rechten en plichten staan opgesomd.
De nieuwe wet is alleen van toepassing op nieuwe contracten. Voor wie nu al huurt, verandert er dus niets.
Bron: VRT nieuws

Wanneer je een leegstaande woning of gebouw hebt, mag je een aanslagbiljet voor leegstandsbelasting in de bus verwachten. Je kan een beroep aantekenen tegen deze belasting wanneer je een gegronde reden hebt. Advocaat Dimitry Descamps zet uiteen hoe je dit best aanpakt. Op Habitos.be vind je een modelbrief.

De federale regering wil nog voor het einde van deze legislatuur ingrijpende wijzigingen aanbrengen aan de woninghuurwet. De meest opmerkelijke wijzigingen zijn de verplichte publiekelijke bekendmaking van de huurprijs op de TE HUUR affiche en de oprichting van gemeentelijke databanken, waarbij de verhuurder of zijn gevolmachtigde, minstens 14 dagen voorafgaandelijk aan het sluiten van de huurovereenkomst, zijn intentie om te verhuren dient mede te delen aan de gemeente waar het pand gelegen is.

Men zal aan de gemeente onder meer volgende gegevens moeten verstrekken: het adres, de aard van bestemming, type woning, aantal slaapkamers, maandelijkse huurprijs, huurlasten, aanvangsdatum beschikbaarheid van de woning, ... De gemeenten kunnen administratieve boeten opleggen aan wie de verplichting om de huurprijs te vermelden niet nakomt. Tevens wordt voorzien in de mogelijkheid waarbij de huurder –zonder opzegtermijn noch vergoeding–aan de overeenkomst kan verzaken.

De gemeentelijke ambtenaren krijgen er weeral een hoop werk bij terwijl men zich de vraag kan stellen wat er de toegevoegde waarde van is. Weinig Belgen zullen geneigd zijn hun inkomen op de gevels bekend maken. En het valt sterk te betwijfelen of de gemeente er een prioriteit van zal maken om te controleren of de huurprijzen worden geafficheerd en de tehuurstelling tijdig aan de gemeentelijke databank wordt gemeld.

Waarom moet de overheid doen wat via het privé-initiatief al goed loopt? Via het internet zijn er al voldoende databanken waar elke burger - zelfs in de bibliotheek en het gemeentehuis - de te huur gestelde woningen met uitgebreide beschrijving kan raadplegen. De vraag is dan ook of mevrouw Onkelinx een verborgen agenda heeft.

Is de volgende stap misschien dat de gemeente een huurder kan toewijzen aan de verhuurder? Tevens rijst de vraag of verplichte publieke bekendmaking van huurprijs niet zal leiden tot openbaarmaking van de inkomsten van de eigenaars en van de bewoners. Zijn deze maatregelen geen voortekens tot een door de overheid opgelegde huurprijs?

lees het wetsontwerp in de links

De tijd van de grote kantoren, waar alle werknemers van een bedrijf geconcentreerd zitten, is voorbij. Dat zegt Mark Dixon, algemeen directeur van Regus, een bedrijf dat flexibele werkplekken op maat aanbiedt. Waar of wanneer iemand werkt is van steeds minder belang, het enige wat telt, is de output van een medewerker.
De technologie heeft het mogelijk gemaakt om het even waar te werken. Heel wat bedrijven beginnen stilaan dan ook te begrijpen dat ze de werkplek naar de mensen moeten brengen en niet omgekeerd. Daar zijn verschillende goede redenen voor: tijdswinst omdat mensen niet meer 's morgens in de file moeten gaan staan en minder verplaatsingen, wat een besparing met zich meebrengt met de almaar hogere energieprijzen. 'En dan zijn er de milieu-overwegingen, argumenten die op termijn almaar sterker zullen wegen.' Volgens Dixon verlangt vooral de jongere generatie naar werkplekken dicht bij huis, die ingebed zijn in hun eigen lokale gemeenschap. 'Je zou kunnen zeggen dat mensen in zekere zin terug willen naar de tijd voor we mobiel waren.' Hij verwijst naar de situatie in de VS, waar men qua arbeidsorganisatie al een stuk verder staat met bedrijven die flexibel werken uitspelen als een voordeel in de strijd om goede arbeidskrachten. 'Ze laten mensen de keuze tussen thuiswerken en werken in een soort satellietkantoor dat voor hen wordt opgezet. Het hoofdkantoor van het bedrijf evolueert op die manier naar een soort ontmoetingscentrum, waar werknemers nu en dan langskomen om te vergaderen en te overleggen met collega's of opleidingen te volgen.' Dit model, waarbij werknemers fysiek meer verspreid zitten, vergt wel een bijzondere HR-aanpak en een doordachte interne communicatie.
02-FEB-07
Bron: De Tijd

Fortis Bank verwacht in 2007 geen aanzienlijke daling van de residentiële vastgoedprijzen maar denkt wel dat de prijsstijgingen zullen vertragen, stabiliseren of in sommige gevallen zelfs licht dalen. In de aanloop naar Batibouw lanceert de bank ook een nieuwe kredietformule, het Soepel Woonkrediet.

(belga) - In 2006 is het aantal verkopen op de Belgische vastgoedmarkt met 11% gedaald tegenover 2005 terwijl de prijzen gemiddeld 9% gestegen zijn, zo blijkt uit de jaarlijkse analyse van Fortis. Ondanks de stijgende prijzen blijft België samen met Duitsland een van de goedkopere landen van Europa met een gemiddelde woningprijs van 148.000 euro.
Het Soepel Woonkrediet van Fortis, dat op 15 februari gelanceerd wordt, is geen nieuw soort hypothecaire lening. Het gaat om nieuwe modaliteiten die van toepassing zijn op ongeveer 95% van de woonkredieten van Fortis en de bestaande modaliteiten vervangen.
Fortis verwacht in 2007 een lichte stijging van de kortetermijnrentes (0,5%) en een zeer lichte stijging van de langetermijnrentes (0,15%).
12:30 - 09/02/2007Copyright © Tijd.be

Voortaan gelden voor vastgoedmakelaars een reeks nieuwe spelregels voor contracten en handelspraktijken. Die staan in een Koninklijk Besluit dat op 1 februari in werking treedt. Dat meldt minister van Consumentenzaken Freya Van den Bossche (sp.a) woensdag.
De bedoeling van de nieuwe regels is de consument beter te beschermen en de concurrentie in de immosector te bevorderen. De nieuwe regels bepalen onder meer dat de consument altijd een bedenktijd krijgt van zeven dagen, dat er altijd een schriftelijk contract moet worden opgemaakt en dat de makelaar maandelijks verplicht is om verslag uit te brengen van zijn inspanningen om het huis te verkopen. Voorts is ook vastgelegd dat een exclusief contract met een makelaar maximum zes maanden mag lopen. De nieuwe regeling voorziet ook in een principe van wederkerigheid waarbij de makelaars en consumenten hun rechten kunnen doen gelden. Komt een van de twee partijen het exclusieve contract niet na, dan heeft de andere partij recht op een schadevergoeding. (dwm)
18:00 - 31/01/2007Copyright © Belga

Wonen wordt de komende jaren niet goedkoper. Vergeleken met het buitenland blijft de stijging van de vastgoedprijzen in ons land zelfs redelijk. Dat staat te lezen in een studie die door de zakenkrant L’Echo wordt geciteerd. Bovendien ziet het er naar uit dat de prijzen in ons land aan een inhaalbeweging bezig zijn. Ook Philippe Janssens van studie- en adviesbureau Stadim, gespecialiseerd in vastgoed, verwacht geen daling van de woningprijzen.

Belgen hebben vaak de indruk dat de prijzen op de woningmarkt zo sterk gestegen zijn, dat de aankoop van een woning of een stukje bouwgrond vrijwel onmogelijk is geworden voor gezinnen met een gemiddeld inkomen. Het voorbije jaar zijn de Belgische woningprijzen gemiddeld met 10 procent gestegen en dat zou niet eens onredelijk zijn. De Belgische prijzen passen zich aan aan die van onze Europese buurlanden, die veel hoger liggen. Die inhaalbeweging is nog niet voorbij, volgens L’Echo.

Kunnen we de vastgoedprijzen in België wel echt vergelijken met het buitenland?
“Neen, je moet ook rekening houden met de’ omstandigheden die in elk land verschillend zijn. Ieder land heeft immers een andere fiscaliteit, en die fiscaliteit is vaak mee verantwoordelijk voor hoge prijzen. Zo moeten in Nederland veel minder registratierechten worden betaald, terwijl Nederlanders het geleende bedrag volledig fiscaal in rekening kunnen brengen. In Londen bijvoorbeeld betaal je helemaal geen registratierechten en is de koopkracht veel hoger dan hier."

De markt van de appartementen lijkt stilaan oververzadigd. Daar dreigt de markt ineen te storten?
"Het aanbod aan nieuwe appartementen dreigt veel groter te worden dan de vraag. We zien nu al dat sommige projecten niet afgewerkt raken omdat de appartementen niet verkocht geraken. Een instorting van de appartementenmarkt is niet onmogelijk."

Zien we dat ook in de woningmarkt gebeuren?
"Het ziet er niet naar uit dat de prijzen van woningen op korte termijn gaan dalen. Zo wordt op dit moment de lichtjes hogere rente opgevangen door de langere afbetalingstermijn. De regel is dat je voor elke 5 jaar dat je langer afbetaald, 13 procent meer kan lenen. Vroeger was een afbetaling op 25 jaar echt wel het absolute maximum, nu is 35 jaar al geen uitzondering meer. De prijzen zijn afhankelijk van verschillende parameters: de fiscaliteit, de stand van de rente, de inflatie en de koopkracht. Pas als daar overal iets grondig verandert, kunnen we een prijsdaling verwachten."

Er wordt gesproken over het aansnijden van extra bouwgronden. Kan dat de prijzen beïnvloeden?
"Waarschijnlijk niet. De markt past zich aan. De stijging van de prijzen heeft gezorgd voor kleinere kavels, maar heeft er ook voor gezorgd dat kavels die vroeger niet op de markt kwamen omdat ze vervuild waren, nu wel te koop worden gesteld omdat het nu rendabel is om ze te saneren. Er wordt gesproken over 100 000 extra bouwgronden, maar die zullen waarschijnlijk gespreid over verscheidene jaren op de markt komen. Het is erg de vraag of dat iets aan de prijs zal doen."

Vlamingen bouwen massaal appartementen
Het aantal afgeleverde bouwvergunningen voor appartementen in Vlaanderen is in de eerste helft van dit jaar met 28 procent gestegen tot 14.419. Vlaanderen was goed voor 80 procent van alle afgeleverde bouwvergunningen voor flats in België (18.237). In Wallonië was er een stijging van 2 procent tot 2.993 en in Brussel zelfs een terugval met 36 procent tot 1.126. Van een afkoeling was in het tweede kwartaal van 2006 geen sprake. Volgens de federale overheidsdienst Economie blijken in het tweede kwartaal 5,2 procent meer vergunningen te zijn afgeleverd voor appartementen dan in het eerste kwartaal.

Bron: Het Belang van Limburg

De eerder aangekondigde wijziging inzake de registratieverplichting van huurcontracten verscheen op 28 december 2006 in het Staatsblad (Programmawet I). Er moet een onderscheid worden gemaakt tussen de huurovereenkomsten bestemd voor huisvesting van een gezin of één persoon enerzijds en de andere huurovereenkomsten anderzijds.
Met ingang van 1 januari 2007 dient de verhuurder nieuw afgesloten huurcontracten te laten registeren en dit binnen de twee maanden. Een clausule in het huurcontract opnemen dat de huurder dient in te staan voor de registratie is nutteloos. Bestaande huurcontracten dienen uiterlijk op 30 juni 2007 ter registratie worden aangeboden. De registratie is kosteloos, ook voor de bestaande huurcontracten. Er zal geen boete aangerekend worden voor wie oude huurcontracten (laattijdig) laat registreren, voor zover de registratie gebeurt voor 30 juni. Nieuw is tevens dat indien het huurcontract niet is geregistreerd, huurders zonder opzegperiode en kosteloos kunnen vertrekken (hiervan kan de huurder gebruik maken vanaf 1 juli 2007). Daarenboven kan bij niet-registratie de verhuurder een fiscale geldboete van 25 euro worden aangerekend.
Voor andere huurcontracten (handelhuur, huur kantoren, ... ) verandert er niets. De registratie berust bij beide partijen en dient te gebeuren binnen de 4 maanden. Hier blijft een evenredig registratierecht verschuldigd. De partijen kunnen contractueel bepalen wie dient te registreren en wie de heffing zal betalen.

Naast de afschaffing van het registratierecht van 25 euro voor woninghuurcontracten (zie vorig bericht) heeft de regering nog andere huurmaatregelen klaar.
Zo moeten de bordjes die een woning te huur aan bieden, de huurprijs en de kosten vermelden. Alleen nog een gsm-nummer zal dus niet meer volstaan.
De huurwaarborg komt van drie op twee maanden voor wie hem onmiddellijk betaalt. Wie er voor kiest de waarborg in verschillende fasen af te lossen, betaalt drie maanden.

Als de nieuwe programmawet wordt goedgekeurd valt op 2 januari 2007 het registratierecht van 25 euro voor woninghuurcontracten weg. De registratie van het contract blijft wel verplicht. Niet-registratie heeft voortaan wel grote gevolgen voor de verhuurder.
De nieuwe programmawet die ter bespreking voorligt, bepaalt namelijk dat een huurder geen opzegtermijn moet respecteren als de huurovereenkomst van zijn hoofdverblijfplaats niet is geregistreerd. De verhuurder kan geen schadevergoeding eisen.

Een 26-jarige Canadees heeft in veertien stappen een paperclip weten in te ruilen voor een huis. Kyle MacDonald begon op 12 juli 2005 door op zijn blog (http://oneredpaperclip.blogspot.com/) te melden dat hij een rode paperclip voor een ander voorwerp wilde ruilen.Hij kreeg er een potlood voor in de plaats. Het potlood ruilde hij voor een deurknop. Via een reeks verdere transacties gingen onder meer een gasfornuis, een skivakantie, een bestelbusje, een middag met rockzanger Alice Cooper en een rol in de Hollywoodfilm 'Donna on Demand' door zijn handen.Die filmrol wist hij uiteindelijk in te ruilen voor een huis van twee verdiepingen in Kipling, in de provincie Saskatchewan.MacDonald en zijn verloofde trekken in september in hun nieuwe woning.(Bron: De Standaard)

LONDEN - Een 19-jarige Britse treinfanaat heeft een locomotief van 49 ton aan de praat gekregen en een joyride van drie kwartier gemaakt. Daniel Matthews werd veroordeeld tot 200 uur dienstverlening voor zijn stunt. Dat melden Britse media.Matthews glipte in mei een rangeerterrein in Sheffield binnen, en klom in de losstaande locomotief. Hij startte de motor en begon aan een rit, waarbij hij onderweg enkele keren uit moest stappen om de wissels te bedienen. Na drie kwartier kwam hij terug, parkeerde behendig het logge apparaat en fietste naar huis.Volgens de Britse transportpolitie was de stunt levensgevaarlijk. ,,Als hij erin was geslaagd op een doorgaande spoorlijn te komen, waar passagierstreinen rijden, had dat ernstige gevolgen kunnen hebben'', zei een woordvoerder.(Bron: De Standaard)

LONDEN - Een 19-jarige Britse treinfanaat heeft een locomotief van 49 ton aan de praat gekregen en een joyride van drie kwartier gemaakt. Daniel Matthews werd veroordeeld tot 200 uur dienstverlening voor zijn stunt. Dat melden Britse media.Matthews glipte in mei een rangeerterrein in Sheffield binnen, en klom in de losstaande locomotief. Hij startte de motor en begon aan een rit, waarbij hij onderweg enkele keren uit moest stappen om de wissels te bedienen. Na drie kwartier kwam hij terug, parkeerde behendig het logge apparaat en fietste naar huis.Volgens de Britse transportpolitie was de stunt levensgevaarlijk. ,,Als hij erin was geslaagd op een doorgaande spoorlijn te komen, waar passagierstreinen rijden, had dat ernstige gevolgen kunnen hebben'', zei een woordvoerder.(Bron: De Standaard)